Evrendeki Son Kayıt
Rodman Philbrick: 1951 yılında Amerika'nın Boston kentinde doğan Rodman Philbrick, altıncı sınıftayken roman yazmaya başladı. Yirmili yaşlarında New England bölgesinde liman ve tersane işçisi olarak çalıştı. Önceleri yetişkinler için polisiye romanların yanısıra William R. Dantz ve Chris Jordan takma adlarıyla bilim kurgu romanları yazdı. Eşiyle birlikte de çeşitli kitaplar kaleme aldı. Evinden birkaç sokak ötede yaşayan bir çocuktan esinlendiği romanı Freak The Mighty (Ulu Ucube, 1993), hem ödül kazandı hem de 1998 yılında İyilik Meleği (The Mighty) adıyla sinemaya uyarlandı. On dile çevrilen kitap, bugün dünyanın birçok ülkesinde okullarda okutuluyor. Freak The Mighty ’nin ardından yine olumlu eleştiriler alan The Fire Pony (Ateş Midilli, 1996), Max The Mighty (Ulu Max, 1998), ve Keystone Ödülü kazanan REM World (Hafif-Uyku Dünyası, 2000) adlı romanları kaleme aldı. Gençler için yazdığı romanlarının yanısıra senaryoları da bulunan Philbrick, yılın bir bölümünü Florida’da, bir bölümünü de Maine’de geçiriyor. Yazar olmak isteyen gençlere öncelikle dinlemeyi öğrenmelerini öğütleyen üretken sanatçı, “Hayal gücü bir kastır, çalıştırdıkça gelişir,” görüşünde.
Resimler:
Alıntılar:
1-Billy acayip bir şey yaptı. Palasını yere bıraktı, uzandı ve yanağıma dokundu. “Özür dilerim, oğlum. Kan isteyen bir sürüyü kimse durduramaz ben bile.''
2-''Kenar boyunca yürüyeceğiz,evlat.Kenar boyunca yaşar ya da ölürüz.''
3-“Kitabını! Parça parça edip yaktılar! Çok uğraştım, ama onları durduramadım.” Yhazan başını çevirip bana baktı ve gülümsedi.”Sayfalar önemli değil,“dedi. “Artık kitap sensin! Sen evrendeki son kayıtsın! Ondan iyi bir kitap yap!”
4-Bugün onların,ama gelecek bizim.
5-Ya boyun eğ yada öl,işte ilk kural bu.
6-Yanımda duran Yhazan konuştu: “Her şey dağılıyor, işler şirazesinden çıktı;anarşinin hası, ipini koparmış,dünyaya çöktü.”
7-O akşamın ilerleyen saatlerinde yiyeceklerden yemek hazırlayıp karnımızı doyurduktan ve Küçük Surat yalnızca tek sözcükten (hangi sözcük olduğunu artık biliyorsun) oluşan bir şarkı söyleyerek bizi eğlendirdikten sonra, gece ilerlediğinde,üvey kız kardeşim Bean şiltesine uzandı ve gözlerini kapadı. Sonra bir daha açmadı.
8-“Bu ne?” dedim.”Değerli bir şey değil.“dedi,esnermiş gibi yaparak. “Yalnızca bir kitap.”
9-"Zamanını boşa harcıyorsun," dedim. "Artık kimse kitap okumuyor."
Yhazan başını üzgün üzgün salladı. "Biliyorum. Ama bir gün değişebilir. Üstelik değişirse, zihin bulgusu iğnelerinden çıkmayan hikayeler -yaşanmışlıklar- isteyecekler. İnsanlar yine kitap okumak isteyecek, günün birinde."
10-"Senin hikayen nedir, evlat" diye sordu Yhazan, gerçekten bilmek istiyormuş gibi.
"Benim hikayem mikayem yok," dedim.
Daha sözcükler ağzımdan çıkmadan, adam ne diyeceğimi bilirmiş de karşı çıkmaya can atarmış gibi başını iki yana sallamaya başladı. "Herkesin bir hikayesi vardır," diye üsteledi. "Yaşadıklarının arasında, yalnızca sana özgü olan şeyler var. Senin bildiğin gizler."
"Benim hikayem mikayem yok," dedim.
Daha sözcükler ağzımdan çıkmadan, adam ne diyeceğimi bilirmiş de karşı çıkmaya can atarmış gibi başını iki yana sallamaya başladı. "Herkesin bir hikayesi vardır," diye üsteledi. "Yaşadıklarının arasında, yalnızca sana özgü olan şeyler var. Senin bildiğin gizler."
